Leeuwenkop op grootmoeders wijze 13 september, 2007
Posted by toshi in chinezen, koken.trackback
Hoera, een receptje! Het is zowaar een Chinees receptje, dat krijg je dus als je oma spleetoogjes heeft.
Ingrediënten:
- Varkensgehakt (hier een 400 gram voor 5 personen)
- 1/2 Chinese kool
- Sojasaus *
- Een sneetje oud brood (zoals Samsonbrood of Hiltonbrood)
- Sherry
- Maïszetmeel
- Peper en zout, eventueel sesamolie
*Er zijn twee soorten sojasaus te vinden in de meeste Aziatische winkels: een gewone, met een krachtiger smaak, en een donkere variant: die is vooral bedoeld om vleesgerechten een mooier kleurtje te geven. Een gewone sojasaus is geschikt voor dit gerecht; de in de plaatselijke supermarkt te vinden sojasaus (bijv. die van Maggi) zorgt voor een vergelijkbaar resultaat, maar is een stuk duurder! Een tip voor de vrekkenkrant.
Bereiding:
Maak het sneetje brood nat en scheur het in kleine stukjes. Meng het bij het gehakt, samen met een goeie scheut sojasaus en wat sherry. Voeg ook een drietal theelepels maïszetmeel en een klein beetje water toe. Roer het geheel goed om: als je er met je vinger in prikt moet het heel zacht aanvoelen (anders krijg je van die droge, harde hompen vlees, en dan kom ik niet meer bij je eten). Voeg zout, peper en sesamolie toe naar smaak.
Neem een handpalm gehakt en vorm de leeuwenkopjes door het vlees van de ene hand in de andere te laten vallen (en liefst niet op de grond). Denk aan de beweging die je maakt met een Slinky. Ik kon de mijne nooit van de trap laten gaan want we hadden zo’n trap die eerder een veredelde ladder was, en die Slinky viel er altijd gewoon vantussen. En dan moest ik me weer een half uur bezigen met hem uit de knoop te halen. Plezier dat ik daar mee beleefd heb, niet te doen.
Enfin, als je gedaan hebt met jeugdherinneringen op te halen, kan je altijd even de kool gaan schoonmaken. Dat doe je door de blaadjes één voor één in repen te scheuren, liefst op een geweldadige manier. Niet omdat dat de smaak ten goede komt, maar omdat het leuker is. Daarna dump je ze in een slakom en verdrink je ze in water. We komen er later wel op terug.
De leeuwenkoppen moeten eerst vluchtig aan beide kanten bruin gebakken worden in olie (boter is gewoon not done, brrr). Het middendeel van het gehakt (de leeuwenhersentjes, zeg maar) moet nog niet gaar zijn! Dat komt later. Haal ze hierna tijdelijk uit de pan of wok en gebruik nu dezelfde olie (en dezelfde wok) om de kool gaar te stoven. Zorg ervoor dat de olie goed heet is. Chinezen worden lyrisch van het WHOOOOSHHHH-geluid van groentenwokken. Laat de kool wel eerst goed uitlekken, anders riskeer je derdegraads brandwonden. Voeg nog een snuifje zout en wat sojasaus toe. Als het bodempje begint te pruttelen en de groentenmassa wat in volume is verminderd, verenig dan de naakte leeuwenkoppen met hun manen (oeeeh).
Best overdek je het gehakt met kool, voor de smaak enal. Hier deed ik het niet omdat het mooier was voor de foto. ‘t Is toch mooi hé, geef toe.
Nu moet je enkel nog het deksel erop zetten, en een twintigtal minuten laten pruttelen. Ik vind het altijd triest dat ze in kookboeken geen suggesties geven om die pruttel- en baktijden mee op te vullen. Hoeveel uren ik al niet verloren heb als kleine door door het donkerbeglaasde ovenraampje te turen naar mijn zoveelste mislukte appeltaart! Gebruik deze twintig minuten dus om bijvoorbeeld een oude vriend of vriendin op te bellen, even aan rope-skipping te doen op het terras, een wereldhit te pennen, of gewoon om een rookdetector te installeren in de keuken.
Stel dat je kei-exotisch wilt doen, dan kan je nog steeds Chinese vermicelli en/of tofu toevoegen. Tofu moet zacht blijven en voeg je dus twee minuten voor het einde der tijden toe. De vermicelli komt in spoelen die eruit zien als albino schuursponsjes. Die leg je eerst even te weken in koud water, daarna knip je ze op maat. Laat vijf minuten pruttelen.
~* ~ Serveer met rijst, biatch. ~*~





Toshi, aangezien de foto’s er al uit zien om op te smullen, nodigen Leen en ik je uit om dit gerecht in real-life voor ons te koken in de Woelige Wortel! Wij zullen helpen mee hoor. Eerste donderdag van dit academiejaar?
whoa, een grote verantwoordelijkheid! Maar we kunnen nog altijd een Dr.Oetker pizza gaan halen als nodig is! Is Dr.Oetker eigenlijk een echte dokter?
Wat is Wikipedia toch een goede uitvinding! Hij heet Rudolf-August Oetker en is dit jaar overleden. Die man heeft een extreem levensverhaal zeg. Het begint al als hij zijn moeder, stiefvader en zijn halfzusters verliest bij een bominslag in de kelder van hun villa. Zijn biologische vader was al voor de geboorte van Rudolf-August gesneuveld bij Verdun. En neen, hij is geen dokter helaas. Hij is gewoon een slimme Duitse ondernemer in de voedingsmiddelenindustrie na de tweede wereldoorlog. Haha, en hij was zo winstgevend dat ze zijn zoon ontvoerd hebben en losgeld van 21 miljoen D-Mark gevraagd hebben! Zot.
Wauw, kei interessant. Laten we een gedramatiseerde mini-serie over zijn leven schrijven! Dan kunnen we knappe Duitsers casten.
Ik vroeg mij al ééuwen af wie meneer Oetker nu eigenlijk is! Ik was zelfs al op het idee gekomen om met een erfgenaam van meneer Oetker te trouwen enal… *katsjing*
Schone foto’s trouwens, schone.