De Woelige Wortel

Kenje’t, een hele dag geplaagd worden door flarden ‘tekst’ die steeds weer door je hoofd flitsen en maar geen idee hebben waar ze vandaan komen? En alsof het om pestens is zijn het helemaal geen coherente zinnen, maar van die losse woordjes in wisselende toonhoogtes die op een ‘liedje’ moeten lijken.

Het heeft echt een héle dag geduurd alvorens ik door had dat dat gemumumumu en ey fo’ you een liedje moest wezen uit de film Babe (the gallant pig, weetwel the one met de ’herdershond’ gevangen in het lichaam van een rozig varkentje). En dat ontdekte ik dan nog door de Provincieshow of all tvprogrammas! Want daarin werd van Blue Moon gezongen door enkele doowappers in varkensroos kostuum en als bij bliksemslag herinnerde ik mij dat dat liedje ook in de film Babe werd gezongen, meerbepaald door drie muizekens met piepstemmekes zoals alleen muizekens ze kunnen hebben. En dat die muizekes dus overduidelijk ook die vreemde wisselende toonhoogtes en de ey fo’ you waar ik al de hele dag in mijn hoofd mee zat op hun geweten hadden. Associaties, dat is iets vreemd jonk.

Wat gegoogel en geyoutube later ontdekte ik dat dat gemumumumu en ey fo’ you eigenlijk feitelijk de volzin If I had words to make a day for you moest wezen en niet alleen door de muizen in Babe maar ook ooit door Scott Fitzgerald en Yvonne Keeley werd gezongen. Uiteraard is de versie van de muizen beter, dat spreekt voor zich, ajah.

*zucht* dat was nog eens het hoogtepunt van de film zie. Toen ook farmer Hoggett, Babe’s baasje en eigenlijk een zeer stil en ingetogen mannetje, Babe probeerde op te beuren toen hij ziek was en dan maar If I had words voor hem zong en vervolgens spéciáál voor Babe een geniaal dansje afstak op de tonen van datzelfde liedje. Maar schóón dat dat was mensen, schóón! En grappig. Ik heb waarlijk nooit meer naar een film of serie kunnen kijken waarin James Cromwell speelde zonder dat dansje in mijn achterhoofd. Moest ik een varkentje zijn, ik wou dat farmer Hoggett mijn baasje was ^^