De Woelige Wortel

Het was even de wereld op zijn kop gisterenavond in Boer Zoekt Vrouw. Hoewel in de vorige afleveringen van Boer Zoekt Vrouw niet echt duidelijk was geworden voor wie de boeren nu al dan niet gevoelens hadden, waren Leen en ik toch al redelijk zeker van wie ze zouden kiezen. Nou, bleken wij even verkeerd! Met open mond en veel ‘oooh!’s zaten wij gisteren aan het scherm gekluisterd. Ik overloop even voor u…

Kris had het zichzelf makkelijk gemaakt. Die had vorige aflevering zijn volledige aandacht te pas en te onpas naar de nog zeer jeugdig lijkende Ginny laten uitgaan. Het gevolg was dan ook het vertrek van Ann die zich het vijfde wiel van de wagen voelde.  Hoewel het erg onrespectvol ten opzichte van haar was, begrijp ik Kris ergens wel. Niet alleen is hij voor het eerst in zijn leven tot over zijn oren verliefd (juich!)…het is ook de allereerste keer dat het wederzijds is. Elkaar opzoeken, handjes geven, knuffelen, de wereld negeren…Jullie weten allemaal wel hoe het gaat tijdens die eerste dagen. Maar Ann daarom compleet negeren, is er zwaar over. Ik kan me echt voorstellen hoe pijnlijk het moet geweest zijn voor haar. Het kan immers goed zijn dat ook zij al gevoelens had voor Kris maar dat we dat niet wisten. En toen ze probeerde uit te leggen aan Kris hoe het voelde, begreep die er op zijn beurt helemaal niets van. Zoiets doet de emmer natuurlijk helemaal overlopen…Ik vind het echt chique van Ann dat ze is opgestapt. Goed gedaan! 

Bij Christophe was ook al beslist vanaf de eerste kennismaking met wie hij op city trip wou. Wat een décolleté toch niet allemaal kan doen…Combineer dat met West-Vlaamse charme en tis helemaal in de chacosse. Geef toe, Kelly heeft nooit een kans gemaakt ondanks haar oprechte gevoelens voor hem. Dat ze het nog een paar keer duidelijk herhaalde voor de camera, maakt het des te pijnlijker achteraf. Een goeie raad voor wie wil meedoen aan de volgende Boer Zoekt Vrouw, reageer niet op een West-Vlaamse boer. Je zal gegarandeerd moeten concurreren met Sylvie dus om’t simpel te zeggen: je maakt geen schijn van een kans. Wat me ook opviel is  dat ik er geen enkel idee van heb hoe Sylvie nu eigenlijk is. Ofwel heeft ze nooit veel gezegd voor de camers ofwel hebben ze dat gewoon niet getoond. Het enige wat we daarentegen wél te zien kregen waren haar korte rokjes en niemanddalletjes…

Bij Mick op de paardenfokkerij moest er ook gekozen worden.  Eindelijk kregen we te zien wat voor werk Mick nu eigenlijk doet behalve de stallen uitkuisen…Ondanks het feit dat het niet lukte om het paard getemd te krijgen (was dat niet zijn job?), bleef hij nog altijd rustig. Ik snap dat niet. De man kan geen enkel beetje intonatie in zijn stem leggen, blijft altijd de rust zelve tot het irritante af, en zelfs nu vloekte hij niet! Na al die afleveringen snap ik dus nog steeds niet wat vrouwen in hem zien…en het helpt hem zeker niet dat hij voor Sandra koos! Akkoord, Kathleen zou nooit bij hem zou passen aangezien zij veel te zelfstandig is voor hem maar Sandra?! Tja, Mick heeft iemand nodig die hem adoreert en Sandra iemand die haar smaak voor dure kleren deelt…Dus toch a match made in heaven? Echt benieuwd of die twee een koppel gaan worden.

De twee meisjes van Abel waren echt aan elkaar gewaagd. Beiden een heel sterk karakter, niet op hun mond gevallen én inhoud. Ze hadden er dan ook geen enkele moeite mee om hem op zijn plaats te zetten als hij nóg maar eens rond de pot draaide. Het zou dus een moeilijke keuze worden maar wij hadden gegokt dat hij voor het meest meegaande type van de twee zou kiezen, voor Dorien. Ook hier waren we dus verkeerd. Het werd Evy. Echt geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, gelijk da we zeggen. Dat gaat zeker en vast botsen op die city trip!

Zoals altijd kwam Annelies als laatste aan bod om de spanning er in te houden voor ons. De o zo schattige Wim kon het bijna niet meer uithouden van de stress. De jongen had overduidelijk gevoelens ontwikkeld voor Annelies (nog zoiets dat ik nog steeds niet snap!) en we waren er  100 % van overtuigd dat ze voor hem zou kiezen. Die steelse blikken, dicht tegen elkaar aanleunen, serieuze gesprekken over sleutels,…helaas maar het mocht niet baten. Met open mond moesten we aanschouwen dat niet Wim, maar wél Johan de uitverkorene bleek! Dat hadden we echt niet zien aankomen. We waren wel een beetje partijdig aangezien we  fan waren van schattige Wim met de kleine oogjes, zoals half Vlaanderen uitgezonderd Annelies. Hij lijkt wel een beetje op een aapje, maar dan op zo een kei lief en schattig bonobootje! Ach ja, we gunnen Annelies en Johan nog veel mooie tijden!