Soms vraagt een mens zich af 3 november, 2007
Posted by leen in rare dingen.trackback
Liefste lezertjes,
Hoe komt het dat het in de Inno steeds een drukte van jewelste is rond de afdeling lederwaren, en dan meer bepaald rond de bakken met portefeuilles? En niet alleen in de Gentse vestiging, neje, in àlle Inno’s van het land worden de bakken portefeuilles omgeven door horden lustige -of zoals ze het in de Milo zouden schrijven ’dynamische’ en ‘vitale’, 50 à 60 jarigen die in de bewuste bakken grabbelen alsof hun leven er van af hangt. Ik let er nu al jàren op (i kid you not! het is bijna een levensmissie) en écht elke keer zie ik hetzelfde scenario.
Iemand een verklaring? Iemand die er überhaupt ook al op gelet heeft? Is dat trouwens psychologisch te verklaren, die drang naar een nieuwe portefeuille? Zelf kan ik behoorlijk lang verder met één exemplaar. En waarom enkel 50- 60-jarigen? Heb ik iets gemist? Of denkt ge spontaan ‘leen, serieus, werkt aan uwen thesis of zoekt nen hobby’?
xx een onzeker stiertje
Ik denk: “Schrijf een thesis over het portefeuillekoopgedrag van 50-60 jarigen in den Inno”
Doet mij er aan herinneren dat ik dringend een nieuwe portefeuille nodig heb. Ik zal me echter geheel onthouden van de bakken in den inno. ‘k Wil niet dat uw thesisonderzoek in duigen valt omdat ik als trendbreker kom aanzetten… Eens mijn groupies beseffen dat ik portemonnee’s in den Inno koop staan ze allemaal in de bakken te scharten… of doen ze dat nu al
Nah, ik opteer toch voor een ander onderwerp. Maar hey, bedankt voor de tip enal.