De Woelige Wortel

Ik ben Mega Mindy

En jij bent een bedrieger

En als Mega Mindy ergens een hekel aan heeft, dan is het wel aan bedriegers 

Dat ik leef  enzo. Op automatische piloot, al papers schrijvend sneller dan het licht en mijn schaduw (ok, dat is niet waar… al wou ik dat ik dat kon).

Jaja, op zo’n momenten ben je dankbaar dat blogbezoekers je niet in real life voor je laptop kunnen zien zitten. Ze moesten eens weten hoeveel stylo’s er ondertussen al in mijn verwilderd en opgestoken haar zitten vernesteld. Om over mijn fantastische kleurencombinaties nog maar te spreken. Mijn gemakkelijke bloktenue is roze. Mega Mindy roze. Ik word daar gelukkig van enzo. Wist u trouwens dat er tegenwoordig al Mega Mindy maskertjes te verkrijgen zijn in de winkel? Ik wel, ik heb het mogen ondervinden, maandagavond toen ik mijn kerstcadeau opende en er zo’n zuurstokroze masker in ontwaarde. Daar moet je 21 voor geworden zijn. Een Mega Mindy masker als kerstcadeau. Echt. Waarom? Ik weet het niet, ik weet het echt niet. Maar het heeft wel iets. of zoiets. Al zit het niet zo comfortabel. Het neusgedeelte drukt net iets te hard op mijn eigen neus in, dat ademt niet gemakkelijk moet u weten. Kudos voor Mega Mindy! Dat kind moet nogal afzien bij het wereld redden.

Jaja, cadeautjes. Het deed mij zo’n beetje denken aan die keer toen ik al lachend “een Barbie” antwoordde toen ze mij thuis vroegen wat ik voor mijn verjaardag (17de ofzo) wou krijgen.

Ik heb er één gekregen. Een Barbie. Een met veel glitters.

Soms moet een mens opletten met wat ie er zoal uitflapt.

Om even mijn imago te redden (of wat er nog van over blijft), ik draag niet elke dag roze. Enkel in tijden van blok. En mijn Barbiefase, die is al lang voorbij.

Goed. Genoeg doelloos woorden aan elkaar geregen.

Terug naar de les. Structuur. Orde. Oorzaak en gevolg. En discipline, vooral dat laatste.

Ik moet een tekst lezen. Nog een tekst, want ik heb er nog maar tienduizend gelezen vandaag. En tof dat dat is. Zo teksten lezen.