Associatief gedrag in examentijden 20 januari, 2008
Posted by leen in ik weet het niet.4 comments
Een keer het woord “America” lezen is in deze tijden van hersentrainen genoeg om de rest van de dag “I like to be in America” in mijn hoofd te lopen zingen èn mijn te bestuderen teksten in de maten van dat liedje te memoriseren. Mét accent! Maar jammergenoeg nog zonder bijhorende danspasjes.
Maar het zal wel aan mij liggen.
I like to be in Amèèèèèèrica!
Everything free in Ameèèèèèrica!
Nog spijtig dat ik geen examen over West Side Story moet afleggen morgen ^^
En gisteren exact hetzelfde gedoe. De naam Samuel Taylor Coleridge horen vallen, terugdenken aan zijn Kubla Khan, de tekst nog eens opzoeken en jupla: de rest van de dag hoor je Olivia Newton John Xanadu in je kop kwelen.
A million lights are dancing and there you aaaaare, a shooting staaaaar!
Wat een vrrreemde film trouwens. Al had ik wel even zin om mijn rolschaatsen van onder het stof te gaan halen.
Ik dacht dat ik het nooit ging zeggen maar 14 januari, 2008
Posted by leen in oei.4 comments
miljaarde ik verveel mij. En dàt tijdens mijn pauze. DAT. MAG. NIET.
Wat nu gedaan?
Rommel eten is geen optie, dat deed ik daarnet al.
Barbie 10 januari, 2008
Posted by leen in nostalgie.11 comments
Waauw, de één of de andere bende onnozelaars heeft zich bezig gehouden met het verzamelen van hopen Barbie reclames. Echt, hopen. En het gaat van de hele oude uit de jaren ‘60 tot de recentere uit de afgelopen sinterklaasperiode.
Prrrrachtig vind ik dat, ik was begin/midden jaren ‘90 enorm bedreven in het meezingen van deze reclames, en nu ik ze zo vele jaren later nog eens terug zie gaat mijn hartje vele malen sneller slaan.
Aanschouw:
Barbie Fold’n Fun House: Mijn Sinterklaasgeschenk toen ik in het eerste leerjaar zat. Nostalgisch dat ik daar van word, dat kunt ge u niet voor stellen.
Cool Shavin’ Ken: Mijn eerste Ken met échte haren (én een baard + toegevoegd scheermesje, want: “Barbie houdt niet van kriebels”)
Cut N’ Style Barbie: Hoeveel ik daar om gezaagd heb, ongelofelijk. Helaas zonder enig resultaat.
En dan zijn er nog Glitter Hair Barbie, Bathtime Fun Barbie, Totally Hair Barbie enzovoort enzoverder.
Die kapsels! Die kleren! Ge-ni-aal! Mijn generatie is nog relatief goed uitgedraaid als je dat nu allemaal bekijkt.
Reclames die ik niet gevonden heb, maar doodgaarne nog eens terug zou willen zien:
- De Hula Haar Barbie one: Hula Haar Barbie, haar los en zwaai, zomerkleuren uit Hawaai! Wat ziet ze er goed uit! Haar glinsterrok, kan ook in het ha-ha-haar! Hula Hula! Hula Haar Barbie, uit Hawaai! Die tekst zit in mijn brein gebrand, akelig is dat.
- De one met het roze cruiseschip en de ingebouwde milkshake maker! Wat een geniale vondst was me dat! Nooit meer geëvenaard. Nooit meer.
“Ja maar Leen, nu hebt ge dat omgekeerd afgedrukt of wat?” 9 januari, 2008
Posted by leen in hihi.5 comments
dixit mijn mama, toen ik daarnet een afbeelding van Marcel Duchamps Fountain uit de printer liet rollen.
Zó schattig! Ze had de schuld bijna op de nieuwe printer gestoken, hihi.
Gedroomd 8 januari, 2008
Posted by leen in rare dingen.5 comments
Ik heb afgelopen nacht gedroomd dat mijn moeder mij uithuwelijkte aan een vent die tien jaar ouder was dan mij. Ik vond dat allemaal ok, want ‘t was voor mijn “toekomst” en ‘t was precies geen uilskuiken en lelijk was hij ook al niet. Dat heb ik allemaal kunnen vast stellen tijdens het “ontmoetingsdinee” waarop ik moest goedgekeurd worden door mijn toekomstige vent. Tot onze wulpse kuisvrouw (welke kuisvrouw?) roet in het eten kwam gooien (nee, niet letterlijk) door te vertellen dat zij in een vorig leven nog mijn toekomstige vent had afgestoft. Met een plumeau, met massas veren. Want het was zo’n typische french maid. Ik heb haar daarom fameus pootje gelapt toen ik ze iets later tegen kwam in de gang.
Ik werd wakker toen mijn toekomstige vent electrabelgewijs hartjes in de lucht begon te tekenen voor mij.
Echt. Electrabelhartjes. In de lucht.
Dat is iets wat Veggie normaal zou dromen!
Het is weer zover 6 januari, 2008
Posted by leen in bleh, ik weet het niet.4 comments
Naar twee-keer-per-jaarlijkse examentraditie is mijn broek zonet van mijn ‘gat’ gevallen.
Als ik dat in mijn gedachten statistisch vergelijk met vorige jaren, kan ik wel stellen dat dit dit jaar uitzonderlijk vroeg gebeurd is. Meestal gebeurt het broek-van-mijn-gat-vallen eerder aan het einde van januari, wanneer de zich snel opvolgende examens zijn tol beginnen te eisen. Maar nu is het nog maar 6, zès, januari! Papers met ongelofelijk mottige deadlines, het doet iets met een mens. Eetlust, wadisda?
Note to self: leen joegne, doe voort dadde vandaag ne keer op tijd in uw bedde kunt kruipen, nondie.
Kijk uit malloot, een kokosnoot! 2 januari, 2008
Posted by leen in nostalgie.6 comments
Om god weet welke reden zit ik hier al de héle dag mee in mijn hoofd, en het zit er precies niet beter op te worden. De tekst opzoeken en de intro op youtube bekijken, helpen daar nu ook weer niet bij.
Tegen de avond ben ik tureluut! Tureluut!
En nu allemaal samen:
“Ergens in de oceaan ligt een avonturenland
En daar stapt Ovide blij met z’n vrienden door ‘t zand
O wat maken zij een pret, want plezier daar gaat ‘t om
Ze lachen zich daar met z’n allen krom
Kijk uit malloot
Een kokosnoot
Wie laat ons lachen, gieren
Ovide en z’n vrienden
Wat zij ook doen, we leven mee
Ja, met Ovide’s vrienden op TV (“op TV”)
Het eiland is hun speelterrein
Je kunt ze niets verbieden
De vrienden van Ovide
Een hoop kabaal, ‘t loopt uit de hand
Ovide’s vrienden springen uit de band (“uit de band”)
(“Avonturenland”)
Als het regent en de wind schudt het eiland heen en weer
Dan nog zijn ze daar niet bang; ze genieten des te meer
Slaan hun bootjes bijna om en staan alle bomen krom
Dan lachen zij daar met Ovide om
Kijk uit malloot
Een kokosnoot
Wie laat ons lachen gieren
Ovide en z’n vrienden
Wat zij ook doen, we leven mee
Ja, met Ovide’s vrienden op TV (“op TV”)
Het eiland is hun speelterrein
Je kunt ze niets verbieden
De vrienden van Ovide
Een hoop kabaal, ‘t loopt uit de hand
Ovide’s vrienden springen uit de band (“uit de band”)
(“Avonturenland”)
Ovide’s vrienden springen uit de band”
