De Woelige Wortel

Ja ja, ik weet t wel, eigenlijk zou ik nu echt wel s moeten beginnen studeren voor het examen maandag maar ik heb totaal geen zin. De reden? Het mondelinge examen van gisteren. Ik was nochtans helemaal in mijn nopjes voor het examen. Alle voortekens zaten immers goed! Tijdens het jaar trek ik me niets aan van zwarte katten of dergelijke maar tijdens de blok word ik om een of andere mysterieuze reden plots wél bijgelovig.

Het begint al ’s morgens vroeg. Nu we op kot de Studio Brussel frequentie kwijt zijn (slecht voorteken), staat het noodgedwongen op Be One. Als ik dus de radio aanzet voor het ontbijt en het eerste liedje dat ik hoor een goed liedje is, wordt het een goede dag. Als het een leuke oldie is ga ik een héél goeie dag hebben. Is het iets anders, word ik slechtgezind. Zeker op een examendag. Maar gisterenochtend was het dus ‘Eye of the Tiger’, één van m’n favoriete oldies. Dit was een zéér goed voorteken. 

Idem dus met het weer. Aangezien naar buiten kijken zowat mijn grootste hobby is tijdens het studeren, ben ik een grote fan van een dreigende lucht. Het zwoele weer van de voorbije dagen was dan ook ideaal. Het raam wijd open en dan maar wachten op de eerste regendruppels. Heerlijk. Ik word helemaal rustig van het getik. Dus als ik ga slapen met regen wordt het zowieso een goede dag, ongeacht welk liedje er ’s morgens uit onze radio komt. En dat was dus ook het geval dinsdagavond, net op het moment dat ik wou ga slapen. Zéér goed voorteken nr.2. Het zou een fantastisch examen worden!

Maar het heeft dus niet mogen zijn, ondanks al die goede voortekens. Stellen ze nu toch geen vraag over net dàt ene deel, van de 14 delen tellende cursus, dat ik niet zo goed had bekeken. Zucht.

Tot zover mijn bijgeloof tijdens de examens…